---

» ♦️ شعری از وحشی بافقی

ما چون ز دری پای کشیدیم کشیدیم

امید ز هر کس که بریدیم، بریدیم

دل نیست کبوتر که چو برخاست نشیند

از گوشه بامی که پریدیم، پریدیم

رم دادن صید خود از آغاز غلط بود

حالا که رماندی و رمیدیم، رمیدیم

کوی تو که باغ ارم روضه خلد است

انگار که دیدیم ندیدیم، ندیدیم

صد باغ بهار است و صلای گل و گلشن

گر میوه یک باغ نچیدیم، نچیدیم

سر تا به قدم تیغ دعاییم و تو غافل

هان واقف دم باش رسیدیم، رسیدیم

وحشی سبب دوری و این قسم سخن‌ها

آن نیست که ما هم نشنیدیم، شنیدیم

  آزمون نظام مهندسی   |   فروش تجهیزات ویپ   |   خرید کتراک   |   خرید گونی   |   مجله آشپزی   |   مصباح ترمز   |   وکیل حقوقی   |   خرید آنتی ویروس   |   آموزش تصویری حرکات بدنسازی   |   بلاگسازان   |   لینک پرومکس